Vegans zijn geitenwollen sokken types, lijkbleek en health freaks.

Wat ik allang weet maar moeilijk te aanvaarden vind, nu ik in de spiegel kijk: Vegans zijn er in alle vormen, soorten, kleuren en maten. Niet alleen slank, healthy en fit. Maar zeker ook niet allemaal lijkbleek, met alleen maar sla op het bord als diner. Het stereotype van de linzen verorberende dreadlock in batikshirts, type jaren 60, is inmiddels achterhaald.

Dit is best een moeilijk stukje om te schrijven.  
Niet omdat vegans niet altijd health freaks zijn, maar omdat het verd*md moeilijk is te accepteren dat ik niet slank ben.

“Maar je bent vegan! Hoe kan je dan zo dik zijn?” Ja halloooo! Mijn lijf is geen reclamezuil voor mijn lifestyle! Als je dan toch een label op die reclamezuil wilt plakken, dan maar; “never trust a skinny chef” en zelfs dat is een label wat niet klopt. Vegan leven is een lifestyle. Geen dieet. Friet, (veel) chips en oreo koekjes zijn ook gewoon vegan. Niet dat ik daarmee gezond leven aan m’n laars lap. Nope. Maar het zit me wat mijn gewicht betreft niet helemaal mee.

‘Dikke’ mensen kunnen dus vegan zijn. Het is geen exclusief clubje waar alleen slanke planteneters lid van mogen worden. Heb jij een hekel aan salades en smoothies? Eet en drink het dan niet op een manier die je humeur tot niveau zuurpruim brengt. Het gaat er om dat je goed in je vel zit. Voor mij persoonlijk lukt dat mede, door zo min mogelijk bij te dragen aan het veroorzaken van (dieren)leed. Dat kan met een maat 36 maar ook met maat 56 – er zijn geen regels.

You do you and screw the rest.

Ook ik vergeet het vaak…! Maar mooi zijn zit van binnen.
Ik werp een laatste blik in de spiegel en voel dat de dag iets moois gaat brengen.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *