Marina

“Linksom of rechtsom, de Kektus blijft op uw deurmat vallen.”

Weet u nog dat ik met deze zin mijn voorwoord in de derde editie eindigde? Tot mijn grote spijt lukt het niet om deze belofte – want dat was ’t  – waar te maken. Linksom heb ik gekeken, rechtsom idem dito, voorwaarts, achterwaarts en van opzij. Intensief gezocht naar iemand die de rol van Lotte kon overnemen. Tevergeefs. Dan komt het onvermijdelijke, stoppen met dorpsmagazine Kektus. Geloof me! Dat heeft menige slapeloze nacht gekost. Want het was een prachtig Kektus avontuur, waar ik ontzettend blij van werd. Vol goede moed en met vertrouwen stapten Lotte en ik erin, het was december 2017. En tjonge, tjonge…wat ging het goed daarna. We zaten in een positieve flow, die een flinke poos langer had kunnen en mogen duren. De realiteit is dat het leven onverwachte wendingen met zich meebrengt. Cliché, cliché, ik weet ‘t. De verhuizing van Lotte en haar gezin naar Amerika was zo’n onverwachte wending en voor mij een minder aangename realiteit. Ik heb gebaald, gejankt zelfs en gescholden. Allemaal binnen de perken hoor, maar toch..! En ondanks dat ik redelijk gepokt en gemazeld ben als het om afscheid nemen gaat, de emoties waren én zijn er wel. Gelukkig is daar mijn nuchtere en relativerende inborst, wat maakt dat ik me nooit lang laat beïnvloeden door tegenslagen en teleurstellingen. De Kektus deur gaat dicht. Nou vooruit, ik laat ‘m op een kier, een andere deur gaat misschien weer open.

De voorbije anderhalf jaar heb ik dankzij Kektus inspirerende ondernemers en openhartige dorpsgenoten mogen ontmoeten. Mijn uitdaging was om onze gesprekken te vertalen in woorden; de onderscheidende fotografie en kekke vormgeving maakten het plaatje compleet. Een hele grote waardering is op zijn plaats voor hen, die geloofden in het dorpsmagazine. Wij – de ondernemers, dorpsgenoten, fotografen, vormgever, drukker en andere betrokkenen – hebben het voor elkaar weten te boksen. Vier prachtige Kektus exemplaren,  uitgebracht in Spoordonk, Oirschot en De Beerzen. Vier mooie cadeautjes die het waard zijn om te worden bewaard. Bescheidenheid werd mij met de paplepel ingegoten; ik zet deze eigenschap even aan de kant. Lotte en ik mogen trots zijn op onszelf, twee vrouwen die met lef en durf in het diepe zijn gesprongen, en een geweldig resultaat hebben neergezet. Wat ontzettend gaaf, wat ontzettend kicken!

Lieve lezers…tot horens of ziens.

Marina van Brunschot

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *