Lien + Margot

Lien van Rijen (44) woont in Middelbeers. Ze geeft Nederlands en biologie op een VMBO. Ze krijgt de kriebels van Sinterklaas! Ze helpt hem als hij naar Oirschot komt. Wat haar verder bezighoudt kun je lezen op www.fermevrouw.com. Margot Kuijpers (46) woont in Oirschot en heeft een man, twee dochters en een kat. Ze runt samen met haar broer een installatiebedrijf en schrijft voor het Eindhovens Dagblad. Ze schrijft, leest en smelt regelmatig. Verder is alles wat ze doet áltijd onregelmatig. Best gestructureerd dus. Lien en Margot schrijven brieven naar elkaar.

Lieve Margot,

Pas onderschepte ik een briefje in de klas. Meestal beloven die niet veel goeds. Spiekbriefjes of scheldkanonnades. Dit keer niet. Een klein papiertje was wat slordig uitgeknipt in de vorm van een hartje. Er stond op: ‘Voor Aneloos, ik vind je leuk’. Daaronder stonden drie hartjes getekend. Mijn hart smolt. De jongen die het briefje schreef, was nog maar een paar jaar geleden uit Londen verhuisd naar Eindhoven. Een stille,  verlegen jongen die meestal in z’n eigen wereldje het leven viert. Hij kijkt niemand aan, laat staan dat hij durft te praten.  Een dromerig, mager jochie. Ik las de liefdesverklaring en realiseerde me dat ik een grote fout beging. Hij sloeg z’n ogen neer en kreeg een rood hoofd. Hij kon wel door de grond zakken. Ik ook. Aneloos. Ze heet eigenlijk Anneloes. Maar een Engels jongetje weet wellicht niet hoe je dat schrijft. ‘Wat mooi’, fluisterde ik. Ik wilde hem prijzen en alle hulde geven die ik had maar de hele klas was stil en hard aan het werk. Dat wilde ik zo houden. Geen ophef nu. Hij zal zich duizend keer hebben afgevraagd of hij het wel aan haar zou geven. Hij zal hartkloppingen gehad hebben. Uiteindelijk waagde hij de sprong.  Wat een lef. En toen kwam de juf. Snel gaf ik het briefje terug. Met een knipoog. Want sommige briefjes mag je niet onderscheppen. Nooit.

Liefs,
Lien

Lieve Lien,

Zeg! Ik snif nu al. En dit is pas je eerste brief aan mij. Wat een aandoenlijk verhaal. En wat fijn dat er gewoon nog briefjes geschreven worden. Door jongeren. Handmatig. Met tekeningen! Zeg hem maar dat dat ontzettend lief was. En als zijn hoofd nog roder hoofd wordt dan fluister maar dat het supergoed van hem is om te schrijven. Dat dat goed is voor zijn fijne motoriek. Niet typen, niet appen, nee schríjven. Dat zijn  handspieren zich daardoor razendsnel ontwikkelen. En dat hij, door dat vaker te doen, hele bijzondere dingen kan doen later. Bijvoorbeeld als orthodontist bij ingewikkeld beugelwerk een moeilijke brug maken. Of  als chirurg bij zeer gecompliceerde operaties aan de twaalfvingerige darm de juiste knip zetten. Of instabiele harten repareren.  Haperende motoren van machines herstellen. Ja toch, Lien?
Want met een vastgeroeste knook krijg je alleen maar rommelige  beugelbekkies, slordige littekens  en halfbakken producten. Zeg je  hem ook dat zijn hersenen zich  volop ontwikkelen bij het schrijven met papier en pen? Dat je als student beter zaken onthoudt, want door het schrijven vertraagt je denken en filter je de belangrijkste dingen. Dat zijn brein gaat denken aan meerdere mogelijkheden en oplossingen. Zeg je hem dat allemaal? Fijn. Want mensen zoals hij zijn broodnodig in deze  wereld. Wat is het adres van die  jongeman? Dan krijgt hij met kerst  als eerste mijn kerstkaart.  Handgeschreven.

Groet,
Margot

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *