Lien + Margot


Lien van Rijen (44) woont in Middelbeers. Ze geeft Nederlands en biologie op een VMBO. Ze krijgt de kriebels van Sinterklaas! Ze helpt hem als hij naar Oirschot komt. Wat haar verder bezighoudt kun je lezen op www.fermevrouw.com. Margot Kuijpers (46) woont in Oirschot en heeft een man, twee dochters en een kat. Ze runt samen met haar broer een installatiebedrijf en schrijft voor het Eindhovens Dagblad. Ze schrijft, leest en smelt regelmatig. Verder is alles wat ze doet áltijd onregelmatig. Best gestructureerd dus. Lien en Margot schrijven brieven naar elkaar.

Lieve Margot,

Het is alweer mei. Mariamaand. Ik ben fan van Maria. Ik verzamel haar. Niet heel actief hoor, maar gaandeweg de jaren heb ik toch stiekem heel wat bij elkaar gespaard.

Ik etaleer ze op mijn toilet. Dat klinkt wat denigrerend misschien. Maar mijn toilet is een soort ‘heilige’ plek geworden. Als je bij mij op het toilet hangt, dan is dat heel speciaal. Dan heb je het gemaakt, zeg maar. Er staan en hangen, naast een heleboel leuke herinneringen, ook een hoop Mariaatjes. Ik heb stolpjes en lijstjes, hangertjes en kettinkjes. Ik heb wijwaterflesjes en miniprulletjes. Allemaal met Maria erop.

Vroeger boeide ze me niet zo. We fietsten regelmatig naar de Heilige Eik. Mijn broertjes en ik vonden daar nooit zoveel aan, maar in mei wilden we graag mee! Ons pa en ma deden een gebedje. Wij gingen vooral voor de waaiertjes met snoep die je voor op de fiets kon binden. Later vonden we de wijnballen en zuurstokken interessanter.

Wanneer ik haar toevallig tegenkom, en ik heb een euro op zak, steek ik altijd een kaarsje aan bij Maria.

Ik vraag haar geluk. Of wijsheid. Of liefde. Of sterkte. Vooral voor mensen die een medisch wonder nodig hebben. En hun naasten die daarmee moeten dealen. En dat zijn er nogal wat, helaas.

Zo zie je maar. Zijn de fietstochtjes naar de Heilige Eik toch niet voor niets geweest!

Liefs, Lien

Lieve Lien,

Fietstochtjes naar de Heilige Eik zijn nóóit voor niets. Ze zijn rustgevend, door de mooie natuur onderweg. Ze zijn gezond, omdat je je benen, vol aderen, vaten, spieren en botten, aan het werk zet. Ze zijn duurzaam, want groener dan een fiets op spierkracht is er niet. En ze zijn goedkoop, want er zit maar een cafeetje aan de route. Onderweg zie ik blozende bloesems, bottende wilgen en sloten vol snot. Kikkersnot. Binnenkort krioelen duizenden dikkopjes door de drab en kwaken koudbloedjes om het hardst. Tijdens zo’n fietstocht snuif ik zuurstof naar mijn longen, voel zonnestralen op mijn huid en merk dat mijn hart kleppert van geluk. Mijn poriën……enfin, je snapt me vast.

Grappig dat je toch op een bepaald moment bent ‘om’ gegaan voor Maria. Dat niet alleen het snoep je lokte maar nog iets anders. Moeder Maria. Ik snap dat wel. Voor mijzelf is het duidelijk. Het is zo’n sterke vrouw. Sterk merk, om in reclametermen te spreken. Maria got the power. Stil, bescheiden, maar met een oerkracht van heb ik jou daar. Ze troost, beschermt, en lacht met je mee om je grappen, ook al doet niemand anders dat. Nee, fietstochtjes naar de Heilige Eik zijn nooit voor niets. En het allermooiste? Ze zijn geruststellend, want er is áltijd iemand die op je wacht. Altijd.

Wees gegroet.

Margot

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *