Het dikke van het dunne scheiden

Iedereen die zich zorgen maakt over het milieu en het klimaat moet blij worden van Eco-Energy Oirschot BV van ondernemer Bert Rijnen (57). Ruim twee jaar lang werkte hij achter de schermen met diverse partijen aan een installatie dat het mestoverschot – een heet hangijzer in Nederland – duurzaam aanpakt; het hightech opwaarderen van mest naar mineralen. Een miljoenenproject, uniek in zijn soort.

Stak hij eerder al de nek uit met de bouw van een biogasinstallatie om zesduizend gezinnen in Oirschot en voetbalvereniging De Spoordonkse Boys van groene elektriciteit te kunnen
voorzien. Nu boeken hij, zoon Luuk en hun medewerkers veelbelovende resultaten met een duizelingwekkende machinerie. Deze is gevestigd nabij de varkensstallen aan de Spoordonkse Broekstraat. In jip-en-janneketaal komt het erop neer dat dit apparaat de poep en de pies van het varken scheidt en omzet in waardevolle grondstoffen. Ontwateren en raffineren kortgezegd. Vergelijk het met een pan groentesoep pruttelend op een laag vuurtje. Als ie lang genoeg wordt verwarmd, blijft het dikke (de groente) over, verdampt het dunne (water) en vervolgen alle ingrediënten op lumineuze wijze een verantwoorde weg. Voor wie het trouwens nog niet weet: vijfenzestig procent van het voer dat de varkens van Bert Rijnen vreten, bestaat uit reststromen van de humane voedselindustrie. Het gevolg? Varkensvlees met hoogwaardige eiwitten; een gezond product. Als kind is hem geleerd niks weg te gooien. Hoe minimaal het restje boerenkool met worst ook, het werd in de koelkast gezet voor de volgende dag, een vorm van zuinigheid die hij omarmt.

Bert Rijnen…

• Geboren in Moergestel.

• Getogen in Spoordonk.

• Een boerenzoon.

• Getrouwd met Marga van Kroonenburg.

• Trotse en betrokken vader van Nikki, Luuk en Britt.

• Lang lid van een hechte vriendengroep en kaartclub.

• Gevormd door het verlies van zijn moeder op zesjarige leeftijd.

Het welzijn van zijn gezin is het voornaamste doel in het leven van Bert. Familie en vriendschappen, die staan centraal. Het oplossen van het mestprobleem komt op de tweede plek. “Mijn kinderen heb ik beloofd een gezond businessmodel achter te laten, passend in de circulaire economie. Geen grondstofvoorraden uitputten én reststoffen opnieuw inzetten. Als dat bereikt is kan ik stoppen met boeren en is voor mij de cirkel rond.” En met het nieuwste snufje techniek op zijn erf is dit het geval. Bijna dan toch…!

” Zo vader… Zo zoon…?”

Collega agrariërs moeten volgen om de cirkel te kunnen sluiten. Aan hem de missie om dit product kriskras door het land te promoten. Wat hij graag doet; dan is ie in zijn element. Hoe meer machines worden verkocht, hoe verder de techniek kan doorontwikkelen. Bert is reëel: “Niet alle boeren zijn in staat om zulke kostbare investeringen te doen.” Opvolger Luuk Rijnen (27) is momenteel verantwoordelijk voor de technische aansturing van de varkensbedrijven die in Nederland zijn gevestigd. (In Spanje heeft familie Rijnen ook een varkensbedrijf) Hij streeft eveneens een efficiënte en gezonde productie na: “Mijn opdracht is om samen met onze mensen de dieren groot te brengen met de beste gezondheid, waarbij antibioticagebruik nauwelijks van toepassing is. Daarnaast is het van belang om ons energieverbruik en CO2-uitstoot te reduceren. De varkenshouderij heeft alleen bestaansrecht als deze eerlijk, netjes en duurzaam is.”

Een nuance is op zijn plaats

Als alles loopt zoals gepland stopt Bert over een jaar of drie. Niemand, ook hij niet, kon bevroeden dat zijn start in 1984 met honderdvijftig zeugen zou uitgroeien tot een duurzaam bedrijf. Familie Rijnen weet donders goed dat de agrarische sector onder druk staat. Zolang zorgen gebaseerd zijn op feiten vinden vader en zoon dat alleszins begrijpelijk. Vaak hebben emoties de overhand, wordt een negatief oordeel razendsnel verspreid en krijgen boeren de stempel dat ze niet deugen. “Een nuance is op zijn plaats,” vindt Bert. “Niet alle priesters plegen misbruik, niet alle ambtenaren zijn lui en niet alle boeren halen hun schouders op over het vraagstuk duurzaamheid.”

Bert en Luuk Rijnen…

Hun intrinsieke motivatie? “Duurzaam ondernemen vanuit maatschappelijke betrokkenheid. Streven naar harmonie met directe buren, omgeving en de wetsdienaars.” Zo vader… Zo zoon…? In veel opzichten wel. Avontuurlijk, familiemannen. Een tandje erbij.
Lefgozers enerzijds, realisten anderzijds. Alles in perspectief. Hoewel Bert plaats gaat maken voor Luuk is stilzitten voorlopig niet aan de orde: “Ik blijf de ontwikkelingen volgen maar sta ook open voor andere initiatieven waarin ik ben geïnteresseerd. Mijn energie is nog lang niet op.”

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *