Een wifigeneratie die altijd online is

Goeie vrienden met sociale media zal ik nooit worden! Dat vraagt gelukkig ook niemand van mij. Toch wil ik Facebook, Snapchat en Instagram niet uit mijn leven verbannen. Simpelweg omdat oudste, middelste en jongste via deze kanalen communiceren met de wereld. Niet dat ik alles van ze hoef te weten, maar mijn gevoel zegt toch dat een vinger aan de pols houden niet verkeerd is.  – Marina van Brunschot

Twee van de drie komen standaard met hun mobieltje stevig vastgeklemd in de hand naar beneden om de dag te beginnen. Geheid dat tenminste eentje ervan de binnengekomen berichten met slaperige ogen al heeft gecheckt. Inmiddels heb ik geaccepteerd dat het mobieltje noodzakelijk is in het leven van mijn kinderen. De communicatie rondom hun schoolse of arbeidzame leven gaat immers via dit kanaal, die van mij trouwens ook, niks mis mee verder. Mijn worsteling zit ‘m vooral in het gebruik van sociale media. Met Facebook, Instagram en Snapchat heb ik een soort haat-liefde verhouding, mede aangewakkerd door nare ervaringen rondom een van onze telgen. Voel met momenten een diepgewortelde afkeer waarvan ik me afvraag of dat ten opzichte van mijn kinderen fair is. Zij groeien op in een digitale wereld. Al zouden ze het willen, ze kunnen er niet omheen. Voor hen is sociale media vanzelfsprekend. Mijn principiële zwager riep altijd dat alle mobiels – hij had er geen – in het kanaal gegooid moesten worden, omdat er alleen maar gedonder van kwam. Zover zou ik niet willen gaan, ik zie ook de positieve kanten. Pinterest of andere inspirerende sites bijvoorbeeld stimuleren creativiteit. Familie groepapps? Best handig om mantelzorgtaken goed te kunnen coördineren of te komen tot afspraken. Als het kroost in onze eigen ‘Bende van Ellende’ groepsapp vanuit de slaapkamer de vraag stuurt wanneer het eten klaar is, haak ik af, dat dan weer wel. Het is met elkaar voortdurend zoeken naar de juiste balans, zonder al te spastisch en krampachtig te doen. Wanneer, hoe vaak en vooral op welke wijze moet ik oudste, middelste en jongste attenderen op de gevaren van sociale media? Zeker! De een spiegelt zich vaker aan rolmodellen dan de ander, de een is kwetsbaarder dan de ander en ervaart sneller (sociale) druk. Volwassenen trouwens net zo goed, maar dat terzijde. In de jaren die achter ons liggen is er veel gezegd en geschreven over sociale media. De eerste (verslavings)deskundige die beweert alle wijsheid in pacht te hebben moet nog opstaan; toch zie ik vaak dezelfde tips en adviezen voorbijkomen.

Een kritische noot

Emmy van Beek – halt medewerkster in Oirschot en omstreken – geeft op de scholen in onze dorpskernen voorlichting aan kinderen en ouders. Zij kent de actualiteit, kraakt een kritische noot richting de vaders en moeders die zeggen niet te weten wat er allemaal leeft en speelt op het vlak van internet, gamen en  sociale media kanalen. Deze vlieger of beter gezegd dit excuus gaat niet op. Ons verschuilen achter de opmerking ‘Wij zijn van een andere generatie’ is not done. Sterker nog! Het is een van de opvoedingstaken om onze nazaten – de zogenaamde wifigeneratie die altijd online is – mediawijs te maken en wel zo vroeg mogelijk. De tijd dat onze kinderen ‘pas’ op het eind van groep acht een mobieltje kregen is voorbij.

Sexting

Emmy ziet in de praktijk dat jongeren bang zijn om iets te missen en druk bij elkaar neerleggen. “Emoties zijn snel gedeeld, soms komt van slapen niets meer terecht. Vooral meiden houden elkaar wakker, met als gevolg dat ze overdag extreem vermoeid zijn en zich niet kunnen concentreren. Jongens hebben de neiging om te blijven gamen. Waar ik me ook zorgen over maak is de toename van sexting en grooming.”

Sexting:

Het met wederzijdse toestemming seksueel getinte foto’s en filmpjes maken en naar elkaar toesturen.In het geval van minderjarigen is dan officieel sprake van het verspreiden van kinderporno, dat is strafbaar.

Grooming:

Het door een volwassene via internet actief benaderen van minderjarigen met als uiteindelijk doel het plegen van seksuele handelingen.

Vind ik de filter die over foto’s wordt gelegd om er mooier uit te zien,  in combinatie met de getuite lippen  – à la Kim Kardashian en  Famke Louise – al weerzinwekkend. Zo onecht! Laat staan dat kinderen in goed vertrouwen naaktfoto’s of filmpjes van elkaar maken en ze later viraal sturen. Dan kwets je iemand in het diepst van de ziel; dat wil je de kinderen toch koste wat het kost besparen? Laten we dus vooral doorgaan met het geven van voorlichtingslessen op scholen én laten we het tussen de soep en aardappelen door vooral bespreekbaar houden. Zeg niet: “Sexting of grooming? Dat overkomt d’n onze niet.”

Tips en Tricks

  • Accepteer dat het mobieltje en de sociale media kanalen voor kinderen onmisbaar zijn, accepteer niet dat ze uren achter een schermpje zitten. Maak heldere tijdsafspraken.
  • Weet wat je kind online meemaakt, wees mediabewust.
  • Leer je kind zuinig te zijn op zichzelf. Leg uit dat als je een foto op internet plaatst, je de regie erover verliest. Laat je kind zichzelf de vraag stellen of het oké is de foto terug te zien op een digibord in de centrale ruimte op school.
  • Leg uit dat het makkelijker is onaardig of brutaal te zijn via tekst dan in het echt en woorden anders over kunnen komen zonder de non-verbale communicatie erbij.
  • En dat geschreven tekst heel anders over kan komen dan wanneer deze uitgesproken wordt met non-verbale communicatie erbij. De toon is  moeilijk in te schatten. Hoe snel heb je zelf al wel eens een misverstand op whatsapp?
  • Leer je kind reclame te herkennen en te doorzien. Mag hij of zij daar wel of niet op klikken?
  • Wordt vrienden of lid met je kind. Als ‘t dat toestaat tenminste.
  • En zelf (intieme) foto’s van jezelf en je kind delen op sociale media?
  • Bezint eer ge begint! Onze kinderen doen ons in alles na.
  • De gulden regel ‘Goed voorbeeld, doet goed volgen’, is zo gek nog niet.  

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *